و بوستان خودش را با ميرهايى كه در همسايگى او بودند معامله كرد و قيمت آنها را نقدا گرفت و زراعت و بوستان را تحويل خريداران داد و خانه‌اش را به طرف پيشكوه برد . نصير خان با برادرانش كه كوچيده بودند كولاهاى « 1 » آنها خالى مانده و ميرزا خان كه در محلى موسوم به « دارهل » ساكن بود ، كولاهاى خالى نصير خان را جهت سكونت خود مناسب ديده به اتفاق چند خانوارى كه همسايه او بودند از دارهل كوچيده و در زير كولاهاى بىصاحب و خلوت نصير خان سكونت گزيد . دو نفر سرباز كه قبلا از طرف سرهنگ پورزند مأمور كوچانيدن نصير خان شده بودند هنوز در همان آبادى توقف داشته و خود را معرفى به واحد مربوطه نكرده بودند . موقعى كه ميرزا خان وارد كولاها شد دو نفر سرباز مزبور به خانه او وارد شدند و ميرزا خان از آنها پذيرايى كرد . در همان شب اول چهارپايان متعلق به چند خانوار همسايگان ميرزا خان به زراعت و بوستانى كه نصير خان به ميرها فروخته بود خسارت وارد كردند و ميرها شكايت ميرزا خان را به دو نفر نظامى كه يكى از آنها درجه‌دار و رئيس بر ديگرى بود كردند و آن درجه‌دار در حضور شاكيان به ميرزا خان حرفهاى درشت و ناهموار و اهانت‌آميز گفت و ميرزا خان كه مردى لاغراندام و كم‌طاقت بود از سخنان درجه‌دار سخت برنجيد و به فكر انتقام افتاد . شاكيان كه به خانه‌هاى خود رفتند ميرزا خان دختر درشت‌اندام و زورمندى داشت و از او خواست كه به وى كمك دهد كه اين درجه‌دار و سرباز زيردستش را خلع سلاح سازد . دختر ميرزا خان پيشنهاد پدر را پذيرفته و در حينى كه درجه‌دار و سرباز از همه‌جا غافل مشغول استراحت بودند ميرزا خان به درجه‌دار پريده تفنگش را گرفت و دخترش تفنگ سرباز را گرفت و آنها را تهديد كردند كه اگر عكس العمل نشان دهند هردو كشته خواهند شد . ميرزا خان كه مالك دو قبضه تفنگ و چند قطار فشنگ شده بود از آن‌جا كوچيد و به دولت ياغى شد و اتفاقا در همان اوقات هم دوستمراد زيد على با يكى دو نفر ديگر در كبيركوه ياغى شده بودند ولى هنوز كار بالا نگرفته بود و از طرف لشكر اعتنايى به قضيه ياغيگرى او نمىشد . ميرزا خان هرچند وقتى را در محلى مىگذرانيد تا اينكه در محل معروف به « چم‌گرداب و ريان‌آب

--> ( 1 ) . كولا خانه‌اى است از چوب و شاخه و برگ درخت بلوط يا درخت ديگر . ترتيب ساختن كولا اين است كه به نسبت احتياج صاحب كولا از چهار تير كه مانيموم [ - حداقل ] كولا محسوب مىشود تا 6 الى 8 الى 10 الى 12 و بالاتر ( تيرها بايد جفت باشند ) به‌طور عمود بر سطح زمين برپا مىدارند و مانند اطاق روى آن را با سر و شاخ درخت مىپوشانند و اطرافش را با چيغ محصور مىكنند .